Bron van dit artikel


Datum plaatsing: 01-02-2005 23:10:00

De held nr 10: Jan Villerius

"Ja, een mooie trip was dat. Natuurlijk, wie kwam er in die tijd in Amerika? Jongens die op de Holland-Amerika-Lijn voeren, verder bijna niemand.".

Jan Villerius, die in die tijd het centrale duo vormde met Aad Mansveld, bewaart mooie herinneringen aan de toer van zeven weken die ADO in 1967 naar de VS maakte om daar het voetbal te (komen) promoten. ADO kroop daar in de huid van de San Fransisco Gales en speelde van noord naar zuid en van oost naar west tegen andere 'ingevlogen' teams uit Europa. En maakte indruk. Het toen sterke Sunderland werd bijvoorbeeld met 6-1 afgedroogd. En er werd soms in stadions gespeeld waarin normaal gesproken overduidelijk een andere sport in werd beoefend. "De maten en dus de verhoudingen klopten helemaal niet. Tussen de lijn van het strafschopgebied en de zijlijn zat iets van drie meter! Het was echt improviseren."

Heel apart was een duel met Wolverhampton Wanderers (dat Los Angeles vertegenwoordigde) in het (overdekte) Astrodome in Houston, waar een kunstgras mat lag die in de zomer werd gebruikt om op te honkballen. "Ze hadden de pitchheuvels wel deels weggehaald, maar het veld was allerminst vlak. Daar lag gravel. Het maakte niet uit. Die wedstrijden waren bedoeld om de Amerikanen te laten kennismaken met voetbal. Als er een hoekschop kwam moest het spel even worden stilgelegd om tekst en uitleg te geven!"

Villerius, die in 1961 van Sparta overkwam en met zijn gezag en uitstraling van rots in de branding 'uiteraard' aanvoerder werd, zou na die trip nog een seizoen bij ADO blijven. "Ik kreeg onenigheid met trainer Happel en ik belandde buiten de basis. Voor mij was de lol eraf."