Column Mario van der Ende: Memory lane

Vorige week viel mijn oog op een kunstwerk van Pablo Senders en Matthijs Vissers. Twee artiesten die emoties als trots, liefde en gemis in hun werk verbinden. Het doek, een combinatie van schilderkunst en fotografie, laat 25 typisch Haagse bouwwerken, objecten, taferelen en bewoners zien.

tekst: Mario van der Ende 

 

 

Zo zijn het Mauritshuis, het Haagse Hopje, het Strand, het Vredespaleis, de Ooievaar, de Haagse Toren maar ook Hendrik Willem Mesdag en andere schilders van de Haagse School op de fraaie creatie te herkennen. Bij elk afgebeeld detail zullen Hagenaars het gevoel van een trip down memory lane krijgen. Op een gegeven moment dacht ik wat er sowieso te zien moet zijn als deze kunstenaars een werk over het Haagse voetbal zouden creëren. Uiteraard beeltenissen van de Haagse recordinternational HBS-er Harry Dénis (56 caps) en ADO-er Wim Tap, die in 33 interlands zeventien doelpunten maakte. Natuurlijk de eerste houten lichtmasten op het Europese continent die in 1930 op het toenmalige VUC-terrein aan de Schenkkade werden geplaatst. En een afbeelding van VUC's 'Wondertent' waar KNVB-bobo Karel Lotsy de spelers van het Nederlands elftal met vurige speeches richting het WK van 1934 aanspoorde.

Ook het HVV-shirt voorzien van kampioensster dat herinneringen oproept aan tien landskampioenschappen mag niet ontbreken.

 

 

Illustraties van volle tribunes van het Zuiderpark en Houtrust, die terug doen denken aan de prominente rol die Den Haag in het betaald voetbal ooit innam, verdienen een markante plaats. Een portret van ADO-trainer Ernst Happel (red. ADOfans: zie foto) is vanzelfsprekend, omdat de Oostenrijker dagelijks liet zien dat professionaliteit niet een loos begrip, maar een manier van denken en werken is.

 

 

Het is logisch dat het HVB-bondbureau aan de IJzerwerf, jarenlang het kloppend hart in ons regionale voetballandschap, dat moest verdwijnen omdat de KNVB besloot de districten anders in te delen, ruimte krijgt. Net als de afbeelding van de Haagsche Courant Cup. De beker die hoorde bij het toernooi, waarvan de winnaar zich een jaar lang officieus kampioen van Den Haag mocht noemen en de totale Haagse voetbalpopulatie verbond. Zoiets als Senders en Vissers ook nastreven.