Bron van dit artikel


Datum plaatsing: 17-12-1945 14:43:00

ADO - Xerxes vanaf de Tribune

Van Eli de Heer, A.D.O.'s handige, maar veelal pingelende linksbinnen, gaat het verhaal, dat hij op een trainingsmiddag van de Zuiderparkers oefen, meester Tap het aanbod deed, met den bal op z'n hoofd de geheele lengte van het speelveld af te draven.

"Dat lap je 'm niet," zei Wim Tap. "Je kunt er een tientje mee verdienen, als je dat presteert." De Heer zei „top" en ging op weg, den bal steeds op z'n hoofd opvangend en al koppend liep hij van hoekvlag tot hoekvlag, zonder dat het leder den grond raakte.

Hieraan moest ik denken, toen ik A.D.O en Xerxes aan het werk zag. Niet alleen A.D.O, had een handige linksbinnen, maar hij werd nog overtroffen door zijn Zebra-collega: Sam Wilkes, voetbaljongleur van professie en duizendkunstenaar op het gebied van baltechniek. Drie, vier spelers loopt hij op z'n sloffen voorbij, zonder de contróle over het leer te verliesen.

De Heer is een jaar of 5 ouder en doet 't dus wat kalmer aan, maar hij kan het ook nog wel. Aan één ding heb ik me geergerd (behalve aan 't soms te forsche spel van beide kanten): aan A.D.O.'s Elftal-Commissie. Hoe is het in den vrede mogelijk, dat men den eenigen schutter in een overigens „technische" voorhoede, t.w. Appel, van z'n mid. denvoorplaats haalt en rechtsbuiten zet? Wellicht in de hoop, dat hij daar een vrij veld voor zich zou krijgen? Nu was hett ge volg, dat de lichtgewicht Piet Eversteyn -die over een slap schot beschikt- midvoor speelde en kanonnier Bram Appel doorgaans werkloos aan het lijntje stond of schutterig stuntelde op deze voor hem vreemde plaats. Gelukkig kwam Appel tenslotte toch weer in het midden te land, maar het geval had den rood. groenen de zege kunnen kosten. Apropos: De spelers zijn een paar keer zichtbaar geschrokken, als wij „van de tribune" een ratelend snelvuur op hen richtten. Zij zullen er wel aan wennen, mettertijd.

Wij kunnen 't ook niet helpen. We hadden koude voeten